Ανακαλύφθηκε μετά θάνατον στις προσωπικές σημειώσεις της Simone Weil. Κανείς δεν ξέρει τι εννοεί, όποιος το βρει ας το πει κ σε μένα:
Αυτός μπήκε στο δωμάτιό μου κ είπε: "Άθλιο πλάσμα, δεν καταλαβαίνεις τίποτα, δεν ξέρεις τίποτα. Έλα μαζί μου κ θα σε διδάξω πράγματα που ούτε τα υποψιάζεσαι". Τον ακολούθησα
Με πήγε σε μια εκκλησία. Ήταν μοντέρνα κ άσχημη. Με οδήγησε στον βωμό κ είπε: "Προσκύνα." Είπα: "δεν έχω βαπτιστεί." Αυτός είπε: "Πέσε στα γόνατά μπροστά σ’ αυτό το μέρος όλο έρωτα γιατί εδώ υπάρχει αλήθεια." Τον υπάκουσα.
Με οδήγησε έξω κ μ’ έβαλε να σκαρφαλώσω σε μια σοφίτα. Απ’το παράθυρο έβλεπα την πόλη, ξύλινες σκαλωσιές και το ποτάμι, βάρκες ξεφόρτωναν. Η σοφίτα ήταν άδεια, μόνο ένα τραπέζι κ δυο καρέκλες. Αυτός με έβαλε να καθίσω
Ήμασταν μόνοι. Αυτός μίλησε. Κατά καιρούς έμπαιναν κ άλλοι, αναμιγνύονταν στην κουβέντα κ φεύγαν Πέρασε ο χειμώνας, η άνοιξη δεν ήρθε ακόμα. Τα κλαδιά ήταν γυμνά, χωρίς μπουμπούκια στον κρύο αέρα του ήλιου
Ερχόταν η μέρα με το μεγαλείο της κι έσβηνε, κατόπιν απ’ το παράθυρο το φεγγάρι κ τα αστέρια
Κατά καιρούς μέναμε σιωπηλοί, μοιραζόμασταν λίγο ψωμί απ’ το φανάρι. Αυτό το ψωμί είχε γνήσια γεύση ψωμιού, τέτοιο ψωμί δεν έχω ξαναφάει Αυτός μοίραζε λίγο κρασί για τους δυο μας —κρασί με γεύση ήλιου και του χώματος κάτω απ’ την πόλη
Άλλες φορές ξαπλώναμε στο πάτωμα της σοφίτας κ με τύλιγε γλυκά ο ύπνος. Μετά ξυπνούσα κ έπινα στο φως του ήλιου
Αυτός υποσχέθηκε να με διδάξει όμως δε με δίδαξε τίποτα. Μιλούσαμε για πολλά κ διάφορα, σαν παλιοί φίλοι
Μια μέρα μου είπε: "Φύγε τώρα." Έπεσα στα γόνατά του, τον ικέτευσα μη με διώξει. Αλλά αυτός με πέταξε απ’ τις σκάλες. Κατέβηκα ασύνειδη, η καρδιά μου κουρέλια. Περιπλανιόμουν στους δρόμους μέχρι που κατάλαβα ότι έχασα τον δρόμο της επιστροφής
Ποτέ δεν προσπάθησα να τον βρω ξανά. Καταλαβαίνω ότι αυτός ήρθε σε μένα κατά λάθος. Δεν ανήκω σ’ αυτήν τη σοφίτα. Μπορώ παντού—σε κελί φυλακής, σε μεσοταξικό σαλόνι γεμάτο μπιχλιμπίδια κ κ βελούδινα διακοσμητικά, στην αίθουσα αναμονής ενός σταθμού—παντού εκτός απ’ τη σοφίτα.
Κάποιες φορές προσπαθώ να επαναλάβω, με κόπο κ τύψεις, ένα μέρος απ’ αυτά που μου είπε Πώς ξέρω ότι τα θυμάμαι σωστά; Αυτός δεν είναι εδώ να μου πει
Ξέρω καλά ότι αυτός δε μ’ αγαπάει. Πώς μπορεί κάποιος ν’ αγαπάει εμένα. Κι όμως βαθιά μέσα μου κάτι, ένα κομματάκι του εαυτού μου δεν μπορεί να σταματήσει να σκέφτεται, με φόβο κ ρίγος, ότι παρόλα αυτά ίσως μ’ αγαπάει
Από τις Σκέψεις (Pensee) του Πασκάλ: «Όλο το ανθρώπινο κακό προέρχεται από μια και μόνο αιτία: την ανικανότητα των ανθρώπων να καθίσουν ήσυχοι σ’ ένα δωμάτιο» (tout le malheur des hommes vient d'une seule chose, qui est de ne savoir pas demeurer en repos, dans une chambre)
Ο Πασκάλ έβλεπε τον άνθρωπο σε διαρκή ανησυχία, ταραχή που ψάχνει περισπασμούς να τις καλύψει. Φυσικά, ο Νο 1 περισπασμός είναι η επαφή ανθρώπου με άνθρωπο. Όμως πατάμε σ’ επικίνδυνο έδαφος, το δωμάτιο του Πασκάλ πάει κόντρα σε Μαρξ κ Έγκελς, άνθρωπος = σύνολο των κοινωνικών του σχέσεων κ.λπ.
Ήρθε ο covid κι οι καραντίνες, όλος ο πλανήτης αναγκάστηκε να καθίσει στο δωμάτιο του Πασκάλ. Στερήθηκε την επαφή ανθρώπου με άνθρωπο. Το δωμάτιο του Πασκάλ από τον 17ο αιώνα έγινε επίκαιρο στον 21ο αιώνα
Απ’ όσο ξέρω οι Σκέψεις του Πασκάλ θεωρούνται αριστούργημα της γαλλικής λογοτεχνίας, μαθαίνεις τη γλώσσα για να διαβάσεις Πασκάλ στο πρωτότυπο. Ο ίδιος κάθισε αμέτρητες ώρες στο δωμάτιό του, θα ‘ταν καταχαρούμενος με τις καραντίνες του covid. Εκτός των άλλων ήταν κ κορυφαίος μαθηματικός
Τον λέγαν E,W. Τον ξέρετε όλοι όμως όχι με το πραγματικό του όνομα. Tέλη 19ου αιώνα, παιδί πάμφτωχης εβραϊκής οικογένειας μεταναστών στις ΗΠΑ. Ξεκίνησε 9 χρονών ακροβάτης τσίρκου, παιδί για όλες τις δουλειές, ταχυδακτυλουργός του δρόμου. Κατόπιν ο διασημότερος άνθρωπος του κόσμου. Έφτασε να παίζει στα δάχτυλα προέδρους ΗΠΑ, τσάρους Ρωσίας, σελέμπριτις, τους έτρωγε για πρωινό. Ήταν ο τέλειος άντρας:
1) Πανέξυπνος, παν–ικανός, πάντα ένα βήμα πιο μπροστά σου
2) Αθλητικός σε επίπεδο ολυμπιονίκη, πιο πάνω από ολυμπιονίκη, ρισκάριζε τη ζωή του κάθε μέρα
3) Αφοσιωμένος μέχρι θανάτου στη γυναίκα κ στη μάνα του παρόλο τη δόξα κ τα πλούτη του, ζούσε γι’ αυτές Η γυναίκα κ η μάνα του πολύ τυχερές
4) Έγινε κάτι σαν λαϊκός ήρωας. Σε εποχές φτώχειας, μεγάλου κραχ, που πολύς κόσμος είχε θέματα με την αστυνομία, αυτός έκανε μόδα την αντι–αστυνομία: «Ρίξτε με σ’ όποια κάτεργα θέλετε, πνίξτε με, θάψτε με, κρεμάστε με ανάποδα, βάλτε μου ό,τι αλυσίδες, χειροπέδες, ζουρλομανδύες, λουκέτα θέλετε, πάλι εγώ θα σας ξεφύγω». Ήξερε τι έκανε
5) Επίσης ήταν... σέξι. Φρόντιζε να δίνει τις παραστάσεις του όσο πιο γυμνός, κάποιες τις έδωσε ολόγυμνος. Ήξερε τι έκανε
Δεν τα βρίσκεις αυτά στους άντρες. Το πολύ να βρεις κάνα δυο, πάντα λείπουν τα υπόλοιπα. Όμως αυτός ήταν όλο το πακέτο, ο ένας κ μοναδικός, ο ανυπέρβλητος. Οι τελευταίες λέξεις του: I can’t fight anymore κ ξεψύχησε. Ακόμα (2025) οργανώνονται πνευματιστικές σεάνς μήπως επικοινωνήσουν μαζί του πέραν του τάφου
Ένοχο μυστικό που έκρυβα από μικρό παιδί: λατρεύω τις υπέροχες παραστάσεις των καλών ταχυδακτυλουργών. Τόση ομορφιά δεν είδες πουθενά. Πολύ λίγο τις απόλαυσα, πολύ λιγότερο απ’ όσο θα ‘θελα... Όμως για να μιλώ με τεκμήρια:
Yan Yan Ma (Κίνα), παγκόσμια πρωταθλήτρια μαγείας, η παράσταση που της έδωσε το χρυσό μετάλλιο (κι όμως, γίνονται ολυμπιάδες μαγείας! όταν έρθει η επανάσταση θα καταργήσουμε τις αθλητικές ολυμπιάδες, θα επιβάλουμε τις ολυμπιάδες ταχυδακτυλουργίας, τους αθλητές θα τους στείλουμε για αναμόρφωση στα ρυζοχώραφα). Τόση ομορφιά δεν είδες πουθενά:
***
Η ταχυδακτυλουργία είναι το πιο τίμιο επάγγελμα στον κόσμο. Διότι υπόσχεται ότι θα σ’ εξαπατήσει και το κάνει
***
Επαγγέλματα συναφή με τον ταχυδακτυλουργό; Ο παπατζής, ο χαρτοκλέφτης, ο απατεώνας του δρόμου, ο πορτοφολάς, ο γητευτής φιδιών. Ως προς τον χαρτοκλέφτη, υπάρχει το περίφημο βιβλίο The Expert at the Card Table, 1902. Άγνωστο ποιος το 'γραψε, εμφανίστηκε ξαφνικά και μέχρι σήμερα απαραίτητο εγχειρίδιο για τεχνικές ταχυδακτυλουργών κ χαρτοκλεφτών
Λατρεύω θαυμαστά βιβλία που εμφανίζονται στα καλά καθούμενα κ κανείς δε θα μάθει ποτέ τον συγγραφέα!
Έχω προσπαθήσει να μάθω τον παπά όμως είμαι καταστροφή, δεν ξεγελώ κανέναν, δεν έχω δάχτυλα ταχυδακτυλουργού… Απλώστε την παλάμη σας ανοιχτή στο τραπέζι٠ λυγίστε το μικρό δαχτυλάκι μέχρι ν’ ακουμπήσει στην παλάμη٠ δείτε αν μπορείτε να το καταφέρετε χωρίς να κινηθεί καθόλου ο παράμεσος. Αν ναι, τότε μπορείτε να κάνετε καριέρα ως παπατζής, ταχυδακτυλουργός, χαρτοκλέφτης. Χρειάζονται δάχτυλα που δουλεύουν το ένα ανεξάρτητα απ’ το άλλο
Επειδή το θέμα δεν είν’ αστείο, προειδοποιώ: μακριά από παπατζήδες! Δεν κερδίζεις, μόνο να χάσεις μπορείς. Φύγε τρέχοντας! Ο παπατζής είν’ ολόκληρη συμμορία μαζί με τους τσιλιαδόρους, τους υποτιθέμενους πελάτες (αβανταδόρους), τους υποτιθέμενους θεατές, όλους. Και μόνο να σταθείς στο θέαμα, η συμμορία σε σταμπάρει κατευθείαν ως υποψήφιο θύμα
(Ερασιτεχνικό βίντεο της στιγμής): Οι κορυφαίοι ταχυδακτυλουργοί στον κόσμο, Lennart Green (Σουηδία), Dani DaOrtiz (Ισπανία) σε μια impromptu παράσταση ξεπετάν το ένα θαύμα μετά το άλλο:
***
Η ταχυδακτυλουργία είναι το καλύτερο παράδειγμα ότι μπορείς να πεις μια αλήθεια λέγοντας ένα ψέμα
***
Ταχυδακτυλουργία κ πολιτική; Κι όμως, έχουν συναντηθεί
1) Ο Robert Houdin, 1805–1871 πρέπει να ‘ταν ο μεγαλύτερος δυτικός ταχυδακτυλουργός των τελευταίων αιώνων. Επινόησε αμέτρητα τρικ που οι σύγχρονοι χτίζουν πάνω τους, χρησιμοποίησε τεχνολογίες (ρομπότ, καθρέφτες, ηλεκτρομαγνήτες, ουσίες με περίεργες ιδιότητες κ.α.), αναδείχτηκε στον διασημότερο ταχυδακτυλουργό της Ευρώπης. Δεν ήταν 100% ηθική περίπτωση, ξεσήκωσε κόλπα άλλων κ τα παρουσίασε δικά του. Όμως το μεγάλο του παράπτωμά ήταν το διαβόητο τρικ:
Το 1856 ο Ναπολέων ΙΙΙ τον έστειλε στη Γαλλική Αλγερία να κατευνάσει τους αρχηγούς των ξεσηκωμένων αραβικών φυλών (που κι αυτοί είχαν τα δικά τους μαγικά κόλπα). Ο Robert Houdin τους άφησε έκπληκτους με το διαβόητο τρικ του (στηρίζεται σε κρυμμένους ηλεκτρομαγνήτες) κι αυτοί τελικά είπαν στους ανθρώπους τους ότι η Γαλλική μαγεία είναι ανώτερη απ' την Αλγερινή μαγεία. Τα πράγματα ηρέμησαν. Ο Robert Houdin αποσόβησε έναν πόλεμο / διαιώνισε μια επικυριαρχία, ας διαλέξει ο καθένας. Βρήκα εδώ μια σύγχρονη αναπαράσταση του διαβόητου τρικ από τους Penn & Teller
2) Ένα δεύτερο παράδειγμα είναι το κλασικό τρικ, κόβω μια γυναίκα στα δύο. Το έχετε δει σίγουρα. Κάθε έμπειρος ταχυδακτυλουργός ξέρει το κόλπο. Όμως ίσως δεν είναι τόσο αθώο
Το τρικ πρωτοπαρουσίασε δημόσια ο Άγγλος μάγος P.T.Selbit το 1921 κ έκανε τεράστια επιτυχία. Τρία χρόνια νωρίτερα ξεκίνησε το κίνημα των σουφραζέτων στην Αγγλία, οι γυναίκες να έχουν ψήφο, δικαιώματα των γυναικών. Μέσα στο κλίμα της εποχής, στη σκηνή ενός μάγου με κυρίως αντρικό κοινό, το θέαμα μιας γυναίκας να κόβεται στα δύο ίσως ήταν… πιο ποδοσφαιρικό απ’ όσο πρέπει. Ίσως δεν ήταν τόσο ουδέτερο
Π.χ. γιατί όχι κόβω έναν άντρα στα δύο;
***
Ιδού, η σκηνή ενός ταχυδακτυλουργού: τίποτα δεν είν' αθώο, τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται
***
Κλείνοντας, να εκφράσω την εκτίμησή μου για τους μάστορες της τέχνης. Πόση εξάσκηση, δεξιότητα, επινοητικότητα, εφευρετικότητα θέλει η δουλειά τους, μόνο οι ίδιοι ξέρουν. Να 'χα μια δεύτερη ζωή να γινόμαν ταχυδακτυλουργός...
(Όμως κατάφερα να μάθω τρία κόλπα! Μπορώ να δώσω μια μικρή παραστασούλα!...)
Πράγματι, ο ταχυδακτυλουργός είν' ο πιο τίμιος επαγγελματίας: κάνει αυτό που υποσχέθηκε. Αντίθετα με τους άλλους που υπόσχονται ότι θα μας μαγέψουν κ δεν το κάνουν. Ή μας εξαπατούν ενώ δε μας το υποσχέθηκαν. Όμως ο ταχυδακτυλουργός είναι σοβαρός, μπορείς να βασίζεσαι σ' αυτόν. Τόση ομορφιά δεν είδες πουθενά
Ο αγαπημένος μου μάγος, Peter Samelson: Invasion of the body snatchers
Η Ελένη (αλλαγμένο όνομα) μαθήτρια Β’ λυκείου, προσπαθεί για τα μαθηματικά στις πανελλήνιες του χρόνου. Επίσης ταλέντο στο σχεδίασμα, αυτοδίδακτη όμως καλό χέρι, σχεδιάζει πανέμορφα κ περνά ώρες στο σχολείο σχεδιάζοντας αντί να παρακολουθεί το μάθημα. Τα βιβλία κ τα τετράδιά της γεμάτα ωραία σχέδια, είναι προικισμένη
Η Ελένη αρχίζει να απολαμβάνει τα παρατημένα μαθηματικά της, να της γίνονται όλο κ πιο ευχάριστα, βρίσκει έναν φίλο εκεί που κάποτε είχε έναν εχθρό. Εύχομαι το καλύτερο γι’ αυτήν
Έχουμε καθιερώσει να κλείνουμε το μάθημα μ’ ένα μαθηματικό παιχνιδάκι που κ η ίδια περιμένει κ απολαμβάνει. Είδαμε πολλά, κάποια στιγμή της έδειξα τον μαγικό αριθμό Φι κ τη Χρυσή Αναλογία, εξάλλου μπορεί να την ενδιαφέρει ως σχεδιάστρια. Είπαμε για τους αρχαίους που κρατούσαν τον αριθμό μυστικό, για τον Πλάτωνα που τον έκρυβε στα έργα του, για τον Φειδία από το όνομά του καθιερώθηκε ο αριθμός ως Φι, για την ακολουθία Φιμπονάτσι (κι άλλο Φι!), για το Χρυσό Ορθογώνιο, για αρχιτέκτονες, ζωγράφους, γλύπτες, σχεδιαστές, μάστορες της Ιταλικής Αναγέννησης που έκρυβαν τον μαγικό αριθμό στα έργα τους, για Χρυσά Ορθογώνια που έχουμε προσπεράσει ανύποπτοι, για πάμπολλους εκδότες τότε που τύπωναν το κείμενο πάνω στο Χρυσό Ορθογώνιο, ίσως κ σήμερα
Είπαμε να δοκιμάσουμε το τυπωμένο κείμενο ενός βιβλίου, το πρώτο διαθέσιμο ήταν το σχολικό βιβλίο άλγεβρας της Β’ λυκείου της. Μετρήσαμε προσεκτικά το πλάτος με τον χάρακα, 12,5 εκ. Υπολογίσαμε τη Χρυσή Αναλογία = 20 εκ. Με χάρακα μετρήσαμε προσεκτικά το μήκος του τυπωμένου κειμένου…
Βγήκε ένα τέλειο 20 εκ.
Το Χρυσό Ορθογώνιο κρυμμένο στο βιβλίο άλγεβρας της Β’ λυκείου! Μείναμε άφωνοι κ οι δυο για μια στιγμή, λες κ ανακαλύψαμε το τρικ ενός ταχυδακτυλουργού
Πολύ χαίρομαι που τα μαθηματικά συνεχίζουν να παραμένουν μαγικά έστω κ με υπόγειο, λαθραίο τρόπο! Τις καλύτερές μου ευχές για την Ελένη κ τη ζωή της
Η Κακότυχη Χώρα των περίπου 60.000.000 κατοίκων δεν πρέπει να έχει πια ούτε μια οικογένεια χωρίς κάποιον που φυλακίστηκε, βασανίστηκε, δολοφονήθηκε, κρατήθηκε, ξυλοκοπήθηκε, διώχθηκε, «ευθυγραμμίστηκε» (ίσως οι Ινδιάνοι των βουνών της, αυτοί γλίτωσαν τις ευλογίες του πολιτισμού)
Επίσης, χωρίς κάποιον που εξαφανίστηκε κ κανείς δεν ξανάκουσε γι’ αυτόν: το εθνικό της σπορ. Η Κακότυχη Χώρα είναι διαβόητη για τον τουρισμό κ την πορνεία της, όμως παγκόσμια πρωταθλήτρια στο εθνικό της σπορ: κάποια στιγμή εξαφανίζεσαι, κανείς δεν ξανακούει για σένα. Κάποτε ήσουν άνθρωπος, πλέον παντοτινό ερωτηματικό
Όσοι φλερτάρετε με την ιδέα να πάτε στην Κακότυχη Χώρα για τουρισμό ή πορνεία, με τη σειρά σας να την τουριστέψετε ή να την πορνέψετε, έχετε υπόψη ότι το εθνικό της σπορ μπορεί να συμπεριλάβει τους πάντες. Η σφηκοφωλιά του παλατιού δε θα λογαριάσει κανέναν
Όμως αυτά δε θα σας τα πει η πρεσβεία
Το έκτρωμα του τουρισμού στηρίζεται στο «εγώ είμαι περισσότερο άνθρωπος από σένα». Με υπηρετείς, σε πληρώνω, σου δίνω φιλοδώρημα, δουλειά, χωρίς εμένα δεν υπάρχεις, είσαι χαμάλης, νιώθω αριστοκράτης για λίγο, να λες κ ευχαριστώ. Το έκτρωμα της πορνείας στηρίζεται στο «εγώ είμαι περισσότερο άνθρωπος από σένα», είσαι σκλαβάκι, σε πληρώνω, νιώθω αφέντης για λίγο, προστακτική, να λες κ ευχαριστώ
Κι όμως δεν είν’ έτσι! Είναι το ίδιο άνθρωποι όσο κ εμείς! Ακόμα κ αν αυτό κάνει όλος ο κόσμος, τουρισμό κ πορνεία, σημαίνει ότι όλος ο κόσμος κάνει λάθος
Ήμουν εκεί, τα είδα με τα μάτια μου. Περνούσαμε μπροστά απ’ τους στρατιώτες με τ' αυτόματα, κινδύνευες αν φορούσες κόκκινη μπλούζα, φόβος μην ανοίξουν πυρ, μη μας σταματήσουν, μην ψάξουν την τσάντα, μη χτυπήσουν την πόρτα τρεις η ώρα τη νύχτα, μην, μην, μην, μην…. Είκοσι λεπτά μετά μαθαίναμε ότι οι στρατιώτες ανοίξαν πυρ εκεί που πιο πριν περάσαμε, το αίμα ποτάμι, CNN, Al Jazeera, τρέμαμε σαν ψάρια, κοιμόμασταν με κατσαρίδες, πείνα, 40 πυρετός
Στην πλειοψηφία τους ήταν απλοί άνθρωποι, σαν κ εσάς, σαν κ εμένα. Αδερφοί κ αδερφές μου. Στην πλειοψηφία τους ασήμαντοι, μικροκάτι, μεροκαματιάρηδες, αγρότες, χωρικοί, γράφω κ κλαίω. Εξαιρετικά μη-βίαιοι, ξεκινήσαμε να τα βάλουμε μαζί σας κ τα όπλα μας τραγούδι, χορός, πλάκα, χιούμορ. Ούτε αυτό δε σεβαστήκατε. Μας στείλατε τους στρατιώτες με τ' αυτόματα. Δε θέλαμε ν’ ανατρέψουμε το σύστημα ή τον καπιταλισμό ή την παγκόσμια επανάσταση ή την αταξική κοινωνία. Μόνο ζητήσαμε μια απλή κ τίμια ζωή. Ούτε αυτό δε μας άφησε η σφηκοφωλιά του παλατιού
Αυτά δε θα σας τα πει η πρεσβεία της Κακότυχης Χώρας. Μήπως η πρεσβεία της Κακότυχης Χώρας δεν είν’ η καλύτερη πρεσβεία για την Κακότυχη Χώρα;
Λέγομαι Ηλίας Μπένης
Τη διεύθυνσή μου πανεύκολα θα εντοπίσετε
Το ταϊλανδικό μου όνομα πανεύκολα θα βρείτε
Τα στοιχεία μου πανεύκολα θα μάθετε, κάντε μου ό,τι κρίνετε πως πρέπει να μου κάνετε
Περήφανα ταγμένος με τους Κόκκινους της Ταϊλάνδης, αδέρφια που χύσαν αίμα, δεν αλλάζω πια, ως το θάνατο ορκισμένος เสื้อแดง
Και μ’ αγάπη τεράστια για συγκεκριμένους πολιτικούς εχθρούς – εκλεκτοί, λίγοι, εχθροί μεν αλλά αγαπημένοι
