Οι τελευταίες γραμμές από το Όλοι Εσείς οι Νεκροζώντανοι του Robert. Α. Heinlein:
Ξεντύθηκα κ έπεσα στην κουκέτα μου, Είδα την κοιλιά μου: μια καισαρική αφήνει μεγάλη τομή αλλά είμαι τόσο τριχωτός τώρα που πρέπει να ψάξω να τη βρω
Κοίταξα το δαχτυλίδι στο δάχτυλό μου
Ο Ουροβόρος, το φίδι που τρώει την ουρά του ατέλειωτα…. Εγώ ξέρω από πού ήρθα όμως από πού ήρθατε όλοι εσείς οι νεκροζώντανοι;
Σύρθηκα στο κρεβάτι κ έσβησα το φως.
Δεν υπάρχετε πραγματικά Δεν υπάρχει κανείς εκτός από μένα, την Τζέιν [άντρας αφηγείται] μόνη στο σκοτάδι
Μου λείπετε αφάνταστα!
